มาตรา ๓๗ บุคคล ไม่ ต้อง รับโทษ อาญา เว้นแต่ ได้ กระทำ การ อัน กฎหมาย ที่ ใช้ อยู่ ใน เวลา ที่ กระทำ นั้น บัญญัติ เป็น ความผิด และ กำหนด โทษ ไว้

มาตรา ๓๗ บุก-คน ไม่ ต้อง รับ-โทด อา-ยา เว้น-แต่ ได้ กระ-ทำ กาน อัน กด-หมาย ที่ ใช้ หยู่ ใน เว-ลา ที่ กระ-ทำ นั้น บัน-หยัด เป็น ความ-ผิด และ กำ-หนด โทด ไว้ phonetic Thai

maat^F dtraa^M saam^R sip^L jet^L book^L khohn^M mai^F dtawng^F rap^H tho:ht^F aa^M yaa^M wen^H dtaae^L dai^F gra^L tham^M gaan^M an^M goht^L maai^R thee^F chai^H yuu^L nai^M waeh^M laa^M thee^F gra^L tham^M nan^H ban^M yat^L bpen^M khwaam^M phit^L lae^H gam^M noht^L tho:ht^F wai^H ⚙

маат^F 37 бук^L кхон^M май^F тоонг^F рап^H тхОт^F аа^M йаа^M веен^H тээ^L дай^F кра^L тхам^M каан^M ан^M кот^L мааи^R тхии^F чай^H йуу^L най^M вее^M лаа^M тхии^F кра^L тхам^M нан^H бан^M йат^L пэн^M кхваам^M пхит^L лэ^H кам^M нот^L тхОт^F вай^H